خانه / زبان های خارجی / ایتالیایی / آشنایی با زبان ایتالیایی

آشنایی با زبان ایتالیایی

تاریخچه زبان ایتالیایی

زبان ایتالیایی یکی دیگر از از اعضای خانواده بزرگ زبان های هندو-اروپایی است و در میان این اعضا به زیر شاخه زبان های رومانس تعلق دارد. ریشه کلیه زبان های رومانس مانند اسپانیایی، پرتغالی و فرانسوی زبان لاتین است که در امپراطوری روم باستان رواج داشته است. امپراطوری روم بیش از پانصد سال بر مناطق وسیعی از اروپا حاکم بوده و به همین دلیل، زبان لاتین و بخصوص لاتین عامیانه که بر زبان بازرگانان و سربازان رومی جاری بوده است، بر زبان های صحبت شده در مناطق تحت سلطه تاثیرات عمیقی گذاشته است.

زبان ایتالیایی

یکی از خصوصیات زبان ایتالیایی قدیم تنوع بسیار لهجه های آن در مناطق مختلف شبه جزیره ایتالیا و اطراف آن بوده است. برای مثال در مناطق شمال و شمال غربی، لهجه گُل-ایتالیایی (گل نام باستانی سرزمین فرانسه است.) که تشابهاتی با زبان فرانسوی دارد رواج داشته است. از لهجه های دیگر ایتالیای آن دوران می توان به ونیزی، توسکانی، سیسیلی و بسیاری دیگر از آن ها اشاره نمود. تنوع لهجه های ایتالیایی باعث شده بود تا ایجاد یک زبان خالص که بیانگر تمامیت زبان ملت ایتالیا و یکپارچگی فرهنگی آن در سراسر شبه جزیره باشد، به تاخیر بیافتد. در واقع می توان گفت آثار مکتوبی که تا قبل از قرن دهم میلادی نوشته شده اند، بیشتر به زبان لاتین بوده و از اولین دست نوشته های موجود به زبان ایتالیایی در قرن ۱۰ میلادی تا سه قرن بعد از آن هر نوشته به لهجه خاص خود نوشته شده است و نویسندگان اهمیتی به خوانا بودن مطلب برای دیگر افراد ایتالیایی نمی دادند. به علاوه با توجه به اهمیت زبان لاتین برای دستگاه کلیسا و تسلط آن بر نظام ایتالیا، بیشتر متون مهم به زبان لاتین نوشته می شده است.

قرن ۱۴ میلادی آغاز شکوفایی زبان ایتالیایی است و در میان لهجه های موجود لهجه توسکانی بیشتر از سایر لهجه ها مورد توجه قرار گرفت. ایالت توسکانی در مرکز جغرافیایی ایتالیا قرار داشت و مرکز آن فلورانس، از نظر تجاری دارای اهمیت بوده بازرگانان بسیاری از سراسر ایتالیا برای انجام معاملات به فلورانس در رفت و آمد بودند. لهجه توسکانی در ساختار و آوا بیشتر از بقیه لهجه ها به زبان لاتین نزدیک بود و می توانست به خوبی تمدن و فرهنگ روم باستان را منتقل نماید.

در همین دوران بود که سه ادیب و داستانسرای مشهور در توسکانی ظهور کردند و با آثار پرطرفدارشان موجب اعتلای لهجه فلورانسی به عنوان لهجه برتر ایتالیایی شدند و می توان گفت این سه تن از پایه های تحول فرهنگی ایتالیا از قرون وسطی به رنسانس هستند: دانته آلگیری، فرانچسکو پترارکا و بوکاچیو. در این میان دانته با استفاده از لهجه توسکانی و یاری گرفتن از لهجه سیسیلی کتابی به نام کمدی الهی نوشت و ثابت کرد که بدون استفاده از زبان لاتین هم می توان آثار ادبی بزرگ خلق نمود. کتاب کمدی الهی مشهورترین اثر ادبی تاریخ زبان ایتالیایی است. پترارکا که ادیب و فیلسوفی بزرگ بود، با اهمیت بسیار به تاریخ و تمدن باستانی روم، بسیاری از آثار مهم نوشته شده به زبان لاتین را به لهجه توسکانی ترجمه نمود و خود خالق اثری به نام منظومه عشقی است که اهمیت آن تا به امروز حفظ گردیده است. بوکاچیو نیز در اثر مشهورش به نام دکامرون شامل یکصد قصه، که لحنی هزار و یک شب وار و طنزآمیز دارد، توانست بابی تازه را در داستانسرایی در ادبیات ایتالیا باز نماید. در ایام رنسانس آثار بیشتری از جمله نوشتارهای افلاطون و ارسطو از زبان های لاتین و یونانی به ایتالیایی ترجمه گردید. در ادامه و در قرن های ۱۵ و ۱۶ میلادی نوشته های متنوعی در زمینه های غیر ادبی مانندِ سیاست، فلسفه، علوم دقیقه و پزشکی به قلم دانشمندانی نظیر ماکیاولی و داوینچی و گالیله به رشته تحریر درآمد.

عمده ایتالیایی‌ها رومی تبار هستند و زبان‌های رایج در ایتالیا هم تقریباً همگی شاخه‌هایی از زبان رومی بشمار می‌روند. با وجود اینکه زبان رسمی ایتالیا زبان ایتالیایی است اما زبان‌های پرگویشور دیگری در این کشور وجود دارند که حالتی نیمه رسمی و گاه محلی دارند. بسیاری از این زبان‌ها در معرض نابودی قرار گرفته‌اند که شروع مرگ تدریجی این‌زبان‌ها به دوره حکومت فاشیسم بر ایتالیا باز می‌گردد. ایتالیایی زبان رسمی این کشور است که از سال ۱۸۶۱ تا کنون این مقام را دارد.

آلمانی: آلمانی زبان رسمی ایالت خودمختار تیرول جنوبی در شمال ایتالیا است. همچنین در بخش‌هایی از ایالت بولتزانو به دلیل هم‌مرزبودن با اتریش مردم به این زبان تکلم می‌کنند.
فرانسوی: در شمال غربی و در ایالت وال له داوستا به دلیل هم‌مرز بودن با
فرانسه مردم با این زبان آشنایی دارند.
لیگوری: در مناطق شمالی ایتالیا بویژه شهر جنوا رایج است و بیش از یک میلیون گویشور در ایتالیا دارد. گویش جنوایی و بریگاسکی از مهم‌ترین گویش‌های این زبان در ایتالیا هستند.
اسلوونیایی: در شهرهای تریسته و گوریتزیا مردم به دلیل همسایگی با اسلوونی با این زبان آشنایی دارند.
لومباردی: در مناطق شمالی ایتالیا بویژه نقاط هم‌مرز با سوئیس رایج است و بیش از سه میلیون گویشور در ایتالیا دارد.
پیدمونتی: زبان رایج منطقه پیدمونت ایتالیاست که بیش از دومیلیون نفر از مردم ایتالیا بدان تکلم می‌کنند.
ونیزی: زبان قدیمی منطقه ونیز که از زبان‌های رومی بشمار می‌رود و در ایتالیا قریب دو میلیون نفر از اهالی منطقه ونیز و مناطق مجاور بدان تکلم می‌کنند. این زبان در اسلوونی نیز رایج است.
ناپلی: زبان رایج منطقه جنوب ایتالیا بویژه نواحی پالرمو و ناپولی است که بیش از شش میلیون نفر از سکنه ایتالیا بدان سخن می‌گویند. گویش ایتالیایی جنوبی در واقع گویشی از همین زبان است و نه ایتالیایی.
توسکانی: زبان رایج در منطقه توسکانی است که گاهی گویشی از زبان ایتالیایی نیز شمرده می‌شود. حدود سه میلیون تن به این زبان تکلم می‌کنند.
ساساری: این زبان اگرچه تنها ۱۲۵ هزارتن گویشور دارد اما در منطقه خودمختار ساردینیا زبان رسمی بشمار می‌رود.
ساردوکمپیدانی از زبان‌های بومی جنوب ایتالیاست که هنوز نزدیک به یک میلیون گویشور دارد اما بیشتر گویشورانش در مناطق کوهستانی شمال ایتالیا بسر می‌برند که این به دلیل سیاست‌های فاشیستی ایتالیا در زمان جنگ جهانی دوم بوده‌است.
زبان ایتالیایی-یهودی از زبان‌های رومی است که در ایتالیا امروزه بیش از دویست تن گویشور ندارد.

لینک های دانلود

درباره ی samyaar

CEO at www.plus7.ir IELTS Master (9)IELTS Niner MBA Graduate from University of Tehran 2014

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *